قوانین مالی و شارژ ساختمان در قسمت های مشترک


یکی از مواردی که همیشه در آپارتمان ها بین اهالی و مدیریت بحث ایجاد می‌کند بحث تقسیم هزینه، شارژ و پرداخت آن می‌باشد. در این نوشتار سعی شده به صورت مختصر و عمومی به قوانین مالی آپارتمان بپردازیم ولی هر ساختمان با توجه به شرایط خود می‌تواند مجمع عمومی داشته باشد و قوانین متفاوتی را وضع نماید.

چه کسی باید هزینه‌های مشترک را پرداخت کند مالک یا مستاجر؟

قانون تملک آپارتمان‌ها در مورد اینکه پرداخت هزینه شارژ با مستأجر یا مالک است اظهارنظر صریحی نکرده است. اما با توجه به تبصره ماده ۳ آئین‌نامه می‌توان چنین برداشت کرد که اگر قراردادی بین مالک و مستأجر در مورد پرداخت هزینه شارژ ساختمان منعقد نشده باشد پرداخت این هزینه به عهده مستأجر و استفاده کننده از واحد استیجاری است.

گاهی پیش می‌آید که اگرچه به موجب قرارداد خصوصی پرداخت هزینه‌های شارژ ساختمان به عهده مالک گذاشته شده است اما مالک از پرداخت آن امتناع می‌کند. در این شرایط مستأجر می‌تواند از محل مال‌الاجاره، هزینه‌های مربوطه را پرداخت کند. اما ضرورت و اهمیت این موضوع به حدی است که قانونگذار در مواردی مالک و مستأجر را به صورت تضامنی مسئول پرداخت شارژ و هزینه مشترک ساختمان قلمداد کرده است.

بنا بر نظر قانونگذار در صورتی که پرداخت هزینه‌های مشترک ساختمان بر عهده مستأجر باشد ولی او از پرداخت چنین هزینه‌هایی امتناع کند، مدیر یا مدیران ساختمان می‌توانند برابر قوانین مربوطه اقدام نمایند.

نکته مهم قوانین مالی آپارتمان:

اینکه اگر خواستید یک واحد آپارتمانی بخرید، بعد از اینکه از سابقه ثبتی ملک، پرداخت عوارض شهری و مالیات توسط مالک قبلی یقین حاصل کردید باید از تسویه حساب مالک قبلی با مدیر ساختمان در مورد هزینه‌های مشترک ساختمان نیز مطمئن شوید.

طبق ماده ۱۲ قانون تملک آپارتمان‌ها قانونگذار دفاتر اسناد رسمی را موظف کرده است در هنگام تنظیم هر سند انتقال، اجاره، رهن و صلح گواهی مربوط به تسویه حساب هزینه‌های شارژ را که به تأیید مدیر ساختمان رسیده از مالک مطالبه نماید.

در بسیاری موارد مشکل پرداخت هزینه شارژ به این دلیل است که مالک یا مستأجر با استناد به حضور نداشتن یا اقامت نکردن در واحد از پرداخت هزینه‌های شارژ سر باز می‌زند. در قانون برای چنین مشکلاتی راهکار قضایی درنظر گرفته شده است، حق شارژ و هزینه تعمیرات ساختمان به بودن یا نبودن افراد در خانه یا حتی به کم یا زیاد مصرف کردن انرژی ربطی ندارد.

هیچ کس هم نمی‌تواند با مصوبه مجمع عمومی ساختمان و یا اکثریت ساکنین مجتمع مسکونی که در رابطه با قوانین مالی آپارتمان یا سایر موارد گذاشته می‌شود مخالفت کرده و از پرداخت شارژ امتناع کند.

تقسیم هزینه‌های مشترک به چه صورت است؟

تعیین نحوه محاسبه هزینه‌های مشترک آپارتمان قبل از هر چیز به اراده و تصمیم اهالی همان ساختمان برمی‌گردد که می‌توانند به هر نحوی آن را تعیین کنند.
اگر روش خاصی به این منظور تعیین نشده باشد سهم هر یک از مالکان یا استفاده‌کنندگان از هزینه‌های مشترک بردو پایه است:
اول اینکه آن قسمت که ارتباط با مساحت زیربنای قسمت اختصاصی دارد مانند آب، گازوئیل، گاز، آسفالت پشت بام و… به نسبت مساحت واحد به مجموع مساحت قسمت‌های اختصاصی تمام ساختمان محاسبه می‌شود.

در دومین حالت سایر مخارجی که ارتباطی به میزان مساحت زیربنا ندارد مانند هزینه‌های مربوط به سرایدار، نگهبان، متصدی آسانسور، هزینه نگهداری شوفاژ خانه و تأسیسات، تزئینات قسمت‌های مشترک ساختمان و نظافت محوطه به طور مساوی محاسبه می‌شود.

در هر صورت هر یک از واحدها که در مورد سهمیه یا میزان هزینه مربوط به سهم خود معترض باشد، می‌تواند به مدیر مراجعه و تقاضای رسیدگی کند و در صورت رد اعتراض یا ترتیب اثرندادن به اعتراض به دادگستری مراجعه کند.

حداکثر چه قدر زمان داریم که شارژ و هزینه‌های هر ماه واحد خودمان را به مدیریت پرداخت کنیم؟

کلیه ساکنین مکلّف خواهند بود شارژ ماهیانه را بر اساس مصوبه مجمع، حداکثر تا پانزدهم هر ماه مستقیماً یا توسط سرایدار به مدیر ساختمان تحویل داده و رسید دریافت نمایند.

اخبارحقوق آپارتمان نشینی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *